Almanach Absolwentów Sienkiewicza

POZNAJMY: MARCIN „JEŻYK” JANOCHA

Urodziłem się w 1984 roku w Myszkowie, gdzie na co dzień mieszkam. Jednak większość czasu spędzam w Częstochowie. Tu uczę się w III klasie IV LO im. H. Sienkiewicza- pisze o sobie Marcin „Jeżyk” Janocha.
Jego poważna przygoda rozpoczęła się 3 lata temu. Od ponad roku należy do Klubu Literackiego „Meneris”. W listopadzie ubiegłego roku otrzymał honorowe wyróżnienie w Turnieju Jednego Wiersza za tekst „Dzień jak co dzień”.
Od czerwca tego roku uczestniczy w wieczorach Sceny „Błazen”, a także udziela się w spektaklach poetyckich Klubu „Meneris”.
Inspiracji zawsze szuka w muzyce. „Guru” jest dla niego Tori Amos, której śpiew, teksty i muzyka nieraz rzucała go na kolana. – Mam nadzieje, że nigdy nie zabraknie mi muzyki, która nadal będzie mnie skłaniała ku poetyckim zwierzeniom – powiedział nam.
Przed kilkoma dniami wystąpił w Klubie „Dekadencja” na wieczorze autorskim Tomka Olszewskiego i Justyny Kowalik.
- Jak wszyscy- chyba- poeci, chciałbym wydać swój tomik, lecz póki co, moja sytuacja finansowa mi na to nie pozwala- stwierdził.

KOLEKCJONER

Z nieba woda
z nieba ogień
długie języki
piorunów
smakują ziemię
Bóg
porywa
na strzępy
kolejną koszulę
na horyzoncie
jak w garnku
kotłują się
cumulonimbusy
a pod stopami
kałuże
rozpływają się kółkami
zielonością kiełkuje trawa
drzewa wybuchaja pąkami
dzieci rosną jak
grzyby po deszczu
stoję przemoknięty
do szpiku kości
a do słoika
po kiszonych ogórkach
zbieram
porozrzucane po ziemi
błyskawice

JEŻOWISKO

JEŻOWISKO, czyli kłujące aspekty życia młodego człowieka. W sieci namiętności, czyli namiętność w sieci.

Nie! To wcale nie będzie felieton o telenowelach brazylijskich, ani też meksykańskich – jak mogłaby sugerować pierwszą część tytuł, aczkolwiek miłości rodzące się w sieci bywają równie gorące, zazdrosne i namiętne.
Internet – bo tu o nim mowa – już od jakiegoś czasu gości w naszych domach. Niekiedy do użytkowania go zmuszają nas praca albo szkoła, ale czasem sięgamy po niego, by poznać innych ludzi. Czasami tych, którzy mieliby podobne zainteresowania, kogoś po prostu do pogadania, kogoś, z kim można by wyjść wieczorem do pubu, może przyjaciela, albo kogoś, kto łączyłby wszystkie te cechy i jeszcze inne. Szukamy po prostu pasującej do nas połówki jabłka.
I tu Internet jest miejscem wprost wymarzonym: chat, irc, kawiarenki, ogłoszenia, itp. Wszystko po to, by znaleźć swoją pokrewną duszę
Czasami zaczyna się od wirtualnej rozmowy, czasami od maila, poprzez liczną elektroniczną korespondencję, w końcu docierając do spotkania w realnym świecie. I tu znajomość niekiedy się kończy. A to wtedy, gdy zamiast pięknej królewny czy królewicza z bajki widzimy zieloną żabę, która nawet nie ma zamiaru się przemieniać. Ale innym razem – i wbrew pozorom zdarza się to dosyć często – tu właśnie zaczyna się miłość!
Serio… takie rzeczy się zdarzają i zabrakłoby mi palców obu rąk, żeby wyliczyć moich znajomych, którzy poznali się w ten właśnie sposób. I żadne zdania ludzi „starszej epoki” w stylu: „a co to za miłość przez komputer?!” nie zmienią mojego jak najbardziej pozytywnego podejścia do tej sprawy. W końcu miłość to miłość! Niezależnie od tego w jaki sposób się zaczyna i kto kogo kocha. Przecież na ekran komputerowego monitora równie łatwo jak na kartkę przelać słowa uczucia, a na ekranie właśnie powstają równie piękne, miłosne listy jak na czerpanym papierze. Wiem coś o tym – uwierzcie specjaliście.
W końcu we wnętrzu człowieka, trzymającego pióro, czy też stukającego w klawiaturę komputera bije to samo serce! Prawda?
Jeżyk

„Życie Częstochowy” 21.11.2001

[Komentarze (0)]